finanse; zrównoważony rozwój; gospodarka leśna

Skogfond został wprowadzony w 1932 r., aby zapewnić finansowanie ponownego zalesiania po wyrębie. W późniejszym okresie do programu dodano także inne działania w obszarze gospodarki leśnej i skorygowano wielkość obowiązkowej wpłaty. Obecnie to właściciel lasu decyduje, jaką część przychodu przeznacza na fundusz leśny, w zakresie od 4% do 40% przychodów ze sprzedaży drewna. Wpłacane środki są zwolnione z podatku, jednakże 15% środków wykorzystanych z funduszu podlega opodatkowaniu.

Fundusz leśny przypisany jest do danego gospodarstwa leśnego i powinien być wydatkowany na prowadzenie gospodarki leśnej, budowę dróg leśnych, inwentaryzację lasów, produkcję choinek, szkolenia dla właścicieli lasów lub pracowników leśnych, realizację działań w zakresie ochrony środowiska oraz tworzenie i rozbudowę instalacji energetycznych zasilanych biomasą. Odsetki od środków zgromadzonych na funduszu nie są przekazywane właścicielom, a wykorzystywane na potrzeby zarządzania funduszem i realizację działań na rzecz społeczności związanej z lasem, takich jak upowszechnianie informacji wśród właścicieli lasów i w placówkach edukacyjnych, realizację projektów rozwojowych etc. Rząd Norwegii postrzega Skogfond jako jedno z najważniejszych narzędzi polityki leśnej tego kraju.